Konuşarak da olmadı
Susarak da
Güldüm, ağladım sonra
Yazmayı denedim okunma kaygısı olmadan
Yazdım, okumadın
Okudun, aldırmadın
Ve geçip gittin kelimeleri savurarak
Sonra
En iyi oyuncudan daha iyi oynadık rolümüzü
Bir biz bildik ve yine bir biz
İstemekle beklemek arasındaki keskin çizgi kanattı gözlerimi 
Payıma sadece istemek düştü
Beklemek hakkım değildi
Ve ben, hakkım olmayana göz dikmeyecek kadar onurluydum 
Böyle böyle yittim 
Böyle böyle sivrildi tırnaklarım kendime doğru
Parçaladım, parçalandım...
Merakımın doruklara ulaştığı hayli zamanlarda 
Ahh! Hayli zamanlarda yüzüme vurdum acizliğimi
Sustum, kulak verdim taaa uzaklara
Belki, 
Bir umut
Bir umut
Sağırlığın, körlüğün, basiretsizliğin en beteriydi bendeki
Gönlüme çarpan suskunluklar...
Meğer yokmuşum ben
Hiç olmamışım 
Kimliğim başkasından çalıntı
Varlığım askıda bir süs
Muallâk
Ha düştü düşecek
Tutmazsın değil mi? 
Biliyorum 
Kaçıp gidesim var yine
Alıştım, sen de alıştın
Dağlar çağırıyor beni duyuyor musun?
Ya yalnızlığı?
Sen ve ötekiler
Ben ve duvarlar
Böylesi karmaşık bir şey işte
Boş ver, aldırma 
Böyle böyle yittim ben
Bir ben bildim ve yine bir ben...